TEMEL
KURAM
Sanılanın aksine büyük patlama yoktur:
İlk ve son patlama vardır.
İnsan ilk patlama ile savruldu, sürüldü cennet
krallığından, alem oluştu yıldızlarıyla, devinen gezegenleriyle…
Ruh, prangaya
vuruldu vücutla…
Acıkan, üşüyen,
kaygılanan bu prangaya…
Hasret içinde taşındı bu pranga, kurtulmak ondan “ölüm”
diye adlandırıldı… Ama sanılanın aksine
yok oluş değildir ölüm; dönüştür krallığa…
Önemli olan bu sürgünde krallığa dönüşte
karşılanabilir yakışırlıkta bir süreci yönetmek, eve dönmek ve kaldığı
yerden devam edebilmektir…
Sürgünde “ başımıza gelenlerden değil, başımıza gelenlere
vereceğimiz tepkiden sorumluyuz”: Bu tepki de sürgün kılavuzlarında, ancak
“şükür ve sabır “olarak tanımlanmıştır…
Biz “akıl sahibi “ sürgündekilere emredilen kazanmak
değil yalnızca çalışmaktır… Çünkü insana kalacak olan yalnızca çalışıp
çabaladığıdır, emeğidir…
(KASIM
2012 / İSTANBUL)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder