6 Aralık 2016 Salı

ÇAĞ HASTALIKLARI

ÇAĞ HASTALIKLARI


Her çağın konumlandığı bir zaman-mekan vardır.

Bu zaman-mekan galaksilerin yakından uzağa aldığı etkileşme dolayısıyla tepkileşme pozisyondur.

Bu pozisyon yokluktan-varlığa, varlıktan-yokluğa akmaktadır.

İşte bu pozisyon çağı oluşturur.

Her çağın baskın bir karakteri  vardır.

Bu karaktere medeniyet denir.

Bu karakter kızamık, kabakulak gibi pozitif hastalıktır.
- Yalnızca bu tip hastalıklar, testi geçemeyenleri boşluğa aldığı zamanlar göreceli negatiflikte algılanabilir, sonuçta doğa sosyoloji gibi algı üzerine değil gerçek üzerine kuruludur.-

Medeniyet insanın, insanlığın değil bu pozisyon döngüsünün ürünüdür.

Fertler, topluluklar hatta milletler sonuçta insanlık mutlaka çağın karakterine uyum sağlar.


Bu hastalığa yakalanmamak, ileri de o toplumun bağışıksızlıktan dolayı daha  zor iyileşme süreçli ve zamansız hastalıklara yakalanmasına sebebiyet verir.

Örneğin, belli bir çağın “milliyetçilik” hastalığına yakalanmayan toplumlar, diğer toplumlar ferdiyetçiliğe geçerken, atladıkları (atlatıldıkları) bu süreci yaşamamışlıktan dolayı büyük acılar çekerler, çekmektedirler.

Çağ hastalıklarının yaptırımları ciddi debide sert akıntılardır.

Akıntıya karşı koymak, çırpınmaktır, yorgunluk, panik dolayısı ile de yok oluşla da sonuçlanabilir.

Oysa akıntıya paralel yüzmek, gereğinde küçük açılarla istikamete yönelmek pozitif gerekçeli bir tercih hatta gerekliliktir.

Çağ hastalıkları, hayatın kendisidir, hayat mikro gerekleri ile zamanında yaşanmalıdır, atlamalar ergin yaşta çocukça, olgun sezonda ham davranışlara sebebiyet verir.

Sonuçta normal-anormal davranış yoktur,  yanlış yer ve-veya zamanda yapılan davranış vardır…



(EYLÜL 2013/ BULGARİA)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder